dinsdag 22 februari 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Het was de symbolische dans van de beer en de kat. De beer en de kat worden geen vrienden of geliefden. Ze graven in de grond naar elkaar. Ze zijn bezeten door een bloedende ratelslang. Weet je het nog? Ik heb je eerder over hem verteld. Hij is als koude grond in mijn mond. De kat en de beer hebben een verhouding in de onderwereld. Daar dansen zij in bedorven luchten en in glittergrotten. Maar niet hier. Niet in dit leven. Dus alsjeblieft neem hem weer mee.
Want IK wilde een wilde leeftocht. Ik wilde alleen mee op de vleugels van de adelaar....
Over mij
Volgers
Liz April. Mogelijk gemaakt door Blogger.
Blogarchief
-
▼
2011
(53)
-
▼
februari
(15)
- Geen titel
- AAN IEDEREEN DIE DIT LEEST
- @font-face { font-family: "Cambria"; }p.MsoNorm...
- dat wat wij niet snappen is het allerspannendst
- @font-face { font-family: "Cambria"; }p.MsoNorm...
- een kunstenaar moet elke baan accepteren
- Gilbert en George
- Heb jij die grote dikke indiaan in de tuin al gezi...
- IJsland is hier.. iedere dag..
- ik snap de digitalisering niet. ik snap niet w...
- ik maak wel een vel van je blauwe vacht, beer
- ik hou van huizen waarin de natuur de overhand sp...
- ...
- WILDE TUINEN 2
- WILDE TUINEN
-
▼
februari
(15)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten